ชาชัก หนึ่งในวัฒนธรรมท้องถิ่นของจังหวัดปัตตานี เป็นชาที่เน้นฟองหนาๆเสิรฟคู่กับโรตี สามารถทำได้ด้วยมือ โดยไม่ต้องมีเครื่องมือหรือเครื่องไฟฟ้า แต่ทำโดยอาศัยวิธีง่ายๆตามกฎของแรงโน้มถ่วง วิธีชงใช้ดึงและชัก ซึ่งเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ชักได้สุดปลายแขนก็จะได้ฟองที่หนาและน่ารับประทานมากขึ้น ไม้แพ้ฟองนมที่มาจากเครื่องทำกาแฟคาปูชิโน่

เกริ่นกันมาเยอะแล้ว เข้าเรื่องดีกว่าครับ คราวนี้ผมไปทานร้านที่น่าสนใจมากๆมาครับนั่นคือ แตตาเระ ปัตตานีชาชัก ร้านนี้ได้เข้าร่วมงาน OTOP 4ปีซ้อน

อ่านต่อพร้อมดูรูปทางนี้ครับ http://baybay.blogrevo.com/2007/08/28/teh-tareh-pattani-tea/

เป็นหนึ่งร้านที่ลืมเอามาเล่าให้ฟังครับ ผมรู้จัก Beard Papa ครั้งแรกตอนไปเที่ยวที่ชิบูย่า ขากลับเดินมาทางด้านหลังของสถานีรถไฟเห็นคนต่อแถวยาวมาก ยาวพอๆหรือยาวกว่าคนต่อแถวซื้อโรตีบอยอีกครับ เนื่องจากปกติคนญี่ปุ่นจะมีนิสัยยอมต่อแถวเพื่อแลกกับของกินอร่อยๆมันจึงเป็นเครื่องการันตีได้เลยว่าไอ้ขนมอันเนี้ยอร่อยแน่ๆ ผมก็เลยต่อด้วยแล้วก็ติดใจตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ตอนผมอยู่ที่ญี่ปุ่น ผมมักจะซื้อ Beard Papa มาทีเดียว8ลูกใส่ตู้เย็นไว้ แล้วก็กินมันทั้งวันแทนข้าวเลยครับ เป็นหนึ่งในขนมที่อร่อยที่สุดในความคิดของผมเลย

อ่านต่อพร้อมดูรูปทางนี้ครับ http://baybay.blogrevo.com/2007/08/08/beard-papa/

เมื่อตอนเที่ยงต้องรีบไปประชุมอย่างแรงทำให้ไม่ได้กินข้าว ลงจากออฟฟิศ มองซ้ายมองขวาก็นึกได้แค่สองอย่างที่กินได้สะดวก อย่างแรกคือ กะหรี่พัฟสุดยอดอร่อย และ อย่างที่สองก็คือข้าวเหนียวของ เจ๊อ้อย นี่เอง

เจ๊อ้อย มาง่ายมากกกกกก เดินลงรถไฟฟ้าสถานีอารีย์ทางฝั่งตึกไอบีเอม เดินไปทางจตุจักร ผ่านธนาคารกสิกรผ่าน 7-11 แล้วก็เลี้ยวขวาซอยแรกเลยครับ ร้านเจ๊อ้อยอยู่ซ้ายมือเป็นช่องเล็กลึกเข้าไปไม่เกิน20เมตร อยู่ในซอยเดียวกันกับกะหรี่พัฟเลย

อ่านต่อพร้อมดูรูปทางนี้ครับ http://baybay.blogrevo.com/2007/08/07/jae-aoy-sticky-rice/